De muren komen op me af! - Vivian Vertelt
15449
post-template-default,single,single-post,postid-15449,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-theme-ver-7.6.2,wpb-js-composer js-comp-ver-4.6.2,vc_responsive

24 sep De muren komen op me af!

Het grootste voordeel van ZZp’er zijn is tevens het grootste nadeel in mijn optiek. Het hebben van een flexibele werkplek is natuurlijk heerlijk. Je kunt gaan en staan waar je wilt. De ene dag pak je je laptop op en zit je bij je ene opdrachtgever, de andere dag zit je te klussen aan de keukentafel. In mijn huisje heb ik het rommelkamertje omgetuned als werkkamer. Een soort van ‘als ik hier werk kan ik me concentreren kamer’. En dus bevat die kamer alles wat je van een werkkamer verwacht. Een bureau, goede stoel, boekenkast met vakgerelateerde boeken en mijn boekhouding, mooie posters aan de muur en voldoende licht. Een prachtige werkkamer en natuurlijk ontzettende luxe dat ik zo’n kamer tot mijn beschikking heb!

Toch is er een ding dat mist in mijn werkkamer: mensen om me heen. De keren dat ik echt op locatie werk bij een werkgever zijn per maand op een hand te tellen. En dus breng ik heel wat uurtjes door in mijn kamer, in mijn eentje… De muren komen soms dan ook letterlijk op me af!

De drempel was te hoog

Omdat ik zoveel aandacht heb besteed aan die kamer, vond ik dat ik daar ook echt moest werken. Met regelmaat zeiden vriendinnen tegen me, ‘waarom ga je niet soms even naar een koffietentje? Daar even twee uurtjes werken?’ Maar die drempel bleef hoog. Tot ik uiteindelijk afgelopen week echt gillend gek werd in mijn eentje en de straat op ben gegaan. Mijn laptop in mijn tas en ik ben gewoon een stukje gaan lopen. Eens kijken of er een plekje is bij mij in de buurt waar ik even onder de mensen zou kunnen zijn terwijl ik aan het werk ben.

Totaal tegen mijn principes in ben ik dus uiteindelijk bij een super leuk lunchtentje beland, waar ik vriendelijk werd begroet. Ik voelde me verplicht om aan het meisje dat me hielp te vragen of ik daar wel een uur of twee mocht zitten in ruil voor slechts een kop koffie en een sapje. Maar ze lachte me bijna uit. Natuurlijk was ik welkom! Wifi was geen enkel probleem! “We vinden het altijd wel gezellig als er verspreid over de dag wat mensen komen zitten werken hier.”

Alleen is ook maar zo alleen

Totaal buiten mijn verwachting om, heb ik enorm geconcentreerd zitten werken. Die twee uurtjes vlogen voorbij. Het geroezemoes van de mensen om me heen hielp me gek genoeg enorm bij concentreren op mijn werk. Na twee uurtjes liep ik weer terug naar huis, klaar om nog even wat klussen af te maken in mijn perfecte werkkamer. Ik had weer energie voor tien!

Inmiddels heb ik mijn twee uurtjes buiten de deur werken, helemaal geïntegreerd in de dagen dat ik thuis werk. Alleen is immers ook maar zo alleen!

Wil jij meer van mij weten of vind je het leuk om een connectie te hebben? Nodig me dan uit op LinkedIn!

Vivian Vertelt is een initiatief van administratiekantoor Buro Freecon gevestigd in Capelle aan den IJssel en Rotterdam. Meer info? www.administratiekantoorregiorotterdam.nl

Geen reactie's

Geef een reactie